utorak, 25 april, 2017.

Katarina Vešović, rođena 1963, završila je studije opšte književnosti sa teorijom književnosti na Filološkom fakultetu u Beogradu. Magistrirala je na istom fakultetu 1997. sa tezom o odnosu ljubavi i metafore u delu Roberta Muzila. Objavljivala je pozorišnu i književnu kritiku, kao i druge tekstove iz oblasti kulture (Književna reč, Reč, Vreme). Uređivala je i vodila Hronike BITEF-a 1990. i 1991. Živi u Beču od 1991. Njena studija o Muzilu je u pripremi za štampu.

Joan Copjec je profesor engleskog i komparativne književnosti i direktorka Centra za proučavanje psihoanalize i kulture na Bafalo Univerzitetu. Bila je urednica edicije October, priredila je Shades of Noir: A Reader, i Jacques Lacan Television/ A Challenge to the Psychoanalytic Establishment.

Barbara Creed predaje na odseku za filmske studije La Trobe Univerziteta u Melburnu. Objavila je knjigu: The Monstruos-Feminine in Film: Feminism, Psychoanalysis, Horror. Njeni tekstovi pojavljuju se u časopisima Screen, New Formations, Camera Obscura, Continuum.

Branka Arsić, radi kao asistent na Katedri za istoriju filozofije Filozofskog fakulteta u Beogradu i predaje u Centru za ženske studije. Objavila je knjige Rečnik/Dictionary (u saradnji sa M. Bajićem), Dental, Beograd, 1995, i Razum i Ludilo, neki aspekti Dekartovih meditacija o prvoj filozofiji, Stubovi kulture, Beograd, 1997.

Bora Ćosić ,književnik, živi u Berlinu i Rovinju. Najznačajnije knjige: Priče o zanatima (1966), Uloga moje porodice u svetskoj revoluciji (1969), Mixed-media (1970), Tutori (1978), Bel tempo (1982), Doktor Krleža (1988), Musilov notes (1989), Sadržaj/Kazalo (1990), Rasulo (1991), Zagrebačka analiza (1991), Poves o Miškinu (1991), Pogled maloumnog (1991).

Radomir Konstantinović, književnik i filozof. Najznačajnija dela: zbirka pesama Kuća bez krova (1951), romani Daj nam danas (1954), Mišolovka (1956), Čisti i prljavi (1958) i Izlazak (1960), esejistički i teorijski radovi Ahasfer ili traktat o pivskoj flaši (1964), Pentagram, beleške iz hotelske sobe (1966), Filosofija palanke (1969), Biće i jezik u iskustvu pesnika srpske kulture dvadesetog veka, osam knjiga (1983), Dekartova smrt (1996).

Džoan Mejlen (Joan Mellen)je teoretičarka filma. U njenim radovima učinjen je pokušaj čitanja društvenog iz filma. Najznačajnije delo: The Waves at Genji’s Door (Japan through Its Cinema), 1976.

Džoan Koupdžek (Joan Copjec) je profesor engleskog i komparativne književnosti i direktorka Centra za proučavanje psihoanalize i kulture (Center for the Study of Psychoanalysis and Culture) na Bafalo univerzitetu. Priredila je knjige Shades of Noir: A Reader i JacquesLacan’s Television/A Challenge to the Psychoanalytic Establishment. Najznačajnije delo: Read My Desire, Lacan Against the Historicists, 1995.

Designed By
Powered By
© 2017. Centar za ženske studije, Beograd