ponedeljak, 26 avgust, 2019.
Ovo je prvi deo baze završnih radova koje su pisale studentkinje i studenti jednogodišnjeg Alternativnog programa Centra za ženske studije; oni su pisani kao uslov za dobijanje Sertifikata, a kriterijumi za uspešne radove odgovarali su seminarskim radovima na nivou osnovnih studija.

Iva-BrdarGeneracija 2016/17

Apstrakt

Posmatrajući reklame kao deo ideološkog aparata koje prikazuju i promovišu robu i usluge, ali i određene životne modele, u ovom radu analizira se položaj žene u njima i samim tim položaj žene u različitim dominantnim ideologijama na jugoslovenskom kulturnom i ekonomskom prostoru.

Ključne reči: ideologija, reklama, žene, Jugoslavija, postjugoslovenski prostor

Maja-SenkGeneracija 2014/15

Apstrakt

Iako je u svijetu već postalo mainstream da se muzičke zvijezde kroz svoju muziku zauzimaju za prava žena i LGBT osoba, taj trend u regionu tek polako postaje primjetan. Pevačice i reperice s naših prostora, tek u posljednjih nekoliko godina zauzimaju dominantno muški prostor, i u njega unose feminističke motive, rasvjetljavaju poziciju žena u društvu i kritikuju patrijarhalne obrasce ponašanja.

Feminističke motive tako pronalazimo i u tektovima pjesama izvođačica iz Hrvatske, Srbije i Bosne i Hercegovine, ali i u njihovim nastupima i izjavama, gdje one govore o položaju žena u društvu generalno, ali i o položaju žena upravo u muzičkoj industriji. Svoje pozicije i umjetnost, ove žene koriste i za promociju prava manjina, te tako nerijetko afirmativno govore o pravima LGBT osoba, a jedan lezbejski bend kroz muziku doprinosi borbi protiv stereotipa i predrasuda.

Ovakav vid kritike patrijarhalnog, homofobnog i ksenofobnog društva, te promocije feminizma i ljudskih prava svakako doprinosi javnoj raspravi o ovim temama i iste približava nekoj novoj publici, ali je još uvijek novina na našim prostorima.

Ključne reči: feminizam, muzika, rep, hiphop, prava, žene, LGBT

Marijana-SimicGeneracija 2014/15

Apstrakt

Pružanje zaštite žrtvama nasilja u porodici u Srbiji je veoma neujednačeno i zavisi od modela koji se primenjuje u pojedinačnim gradovima i opštinama. Model međusektorske saradnje koji je aktuelan u Kragujevcu sprovodi se na osnovu Sporazuma o međusektorskoj saradnji u procesu zaštite žrtava nasilja u porodici, koji je potpisan 14.10.2008. godine. Potpisnice sporazuma su Grad Kragujevac, Osnovno javno tužilaštvo, Policijska uprava, Centar za socijalni rad, Dom zdravlja, Zavod za hitnu medicinsku pomoć, Klinički centar, Školska uprava Kragujevac u ime predškolskih ustanova, osnovnih i srednjih škola, Regionalni centar za porodični smeštaj i usvojenje, Centar za razvoj usluga socijalne zaštite „Kneginja Ljubica“, Gerontološki centar, Osnovna Advokatska komora, Filijala Nacionalne službe za zapošljavanje, NVO „Oaza sigurnosti“ i „Alternativni krug“. Prema rezultatima istraživanja o sprovođenju Sporazuma, model se smatra izuzetno uspešnim, prema ocenama zaposlenih u institucijama-potpisnicama, ali i samih žrtava.

Ključne reči: nasilje u porodici, rodno zasnovano nasilje, zaštita žrtava nasilja u porodici, model zaštite, međusektorska saradnja

Milica-BesicGeneracija 2016/17

Apstrakt

Ovaj rad bavi se detektovanjem načina na koji u svakodnevnici pristupamo medijskim sadržajima, uz akcenat na rodni aspekt[1]. Izlažu se koncepti na kojima se u društvenoj teoriji i filozofiji objašnjavaju načini percepcije, a koji se sakupljaju u ključnom terminu stereotip koji je definisao Volter Lipman. Idejama vodećih stranih autorki i autora iz oblasti teorije medija, umetnosti i feminizma pristupa se vizuelnim stereotipima kao pojavi koja sabira ne samo njihova teorijska značenja, već i prakse u okviru svakodnevnice. Problematizuju se kako stanovišta Stjuarta Hola i Džona Fiska koja recipijente medijskog sadržaja posmatraju kao aktivne činioce, tako i suprotne pozicije koje u potpunosti pasiviziraju poziciju gledaoca i gledateljke. Razlika između percepcije i reprezentacije se ukida Don Ajdijevim definicijama mikropercepcije i makropercepcije. Problem roda jeste ključan za početke razumevanja mehanizama kojim dolazimo do informacija na slikama, jer načini na koje mislimo jesu načini na koje vidimo. Rod akumulira određenja svih praksi jedne jedinke te ih ujedno i neprestano normalizuje. Rodno nasilje, a konsekventno i prezentacija tog nasilja, jesu takve vrste praksi. Rodno određen akt nasilja podleže klasičnim zakonima narativnosti koji ga učvršćuju.

Ključne reči: mediji, rod, percepcije, reprezentacije, stereotip, rodno zasnovano nasilje


[1] Ovaj rad postavlja okvirne nacrte za kasniju dublju analizu svih teza koje se iznose u njemu.





Milica-NaumovGeneracija 2015/16

Apstrakt

Polazeći od činjenice da fotografija kao sredstvo beleženja, dokumentovanja i promišljanja stvarnosti konstantno proizvodi, osoprava i klasifikuje određena „znanja“ i „istine“ u težnji da zabeleži ono što poimamo kao sopstvenu realnost, u radu se razmatra uloga koju ona ima u kontekstu muzeloških zbirki i konstrukciji rodnih reprezentacija, odnosno procesima „kolonizovanja“ ženskih tela. Kroz isčitavanje zbirke fotografija Muzeja afričke umetnosti otkrivaju se sistemi i prakse reprezentacije onih „Drugih“, ženskih tela kao i kontekst stvaranja ovih „slika“, a s obzirom na specifičnost nastanka muzeja u kulturno-istorijskim okvirima bitno drugačijim u odnosu na mnoge evropske muzeje sa sličnim zbirkama, nastalim pre svega u kontekstu kolonijalnog nasleđa.

Ključne reči: muzejske reprezentacije roda, fotografija, kolonijalizam, Nesvrstani, Afrika

Studentski radovi

Designed By
Powered By
© 2017. Centar za ženske studije, Beograd